David Prins

CONT/F/foto wie hebben we daar

David Prins woont samen met zijn vriendin. Zijn kinderen zijn inmiddels het huis uit.

'Geen achterstandswijk, maar een volkswijk'

 

Sinds 1 jaar woont David Prins in de Schilderswijk. Daarvoor woonde hij in een enorm herenhuis met drie verdiepingen, midden in de binnenstad, achter de Bijenkorf. Hij is opgegroeid in dat huis, maar toen zijn eigen kinderen het huis uitgingen, werd het echt te groot voor David en zijn vriendin.
Zijn huidige woning in de Van Ravesteinstraat was toen net gebouwd. Het was het eerste huis dat ze bekeken en het voelde meteen goed. Zijn omgeving reageerde erg verbaasd toen hij vertelde dat hij in de Schilderswijk ging wonen.


Mix van culturen
David , zelf Joods:’Het deel van het centrum waar ik opgroeide  was vroeger een Jodenbuurt, daarna een Turkenbuurt en nu is het Chinezenbuurt. Ik weet niet beter dan dat de wijk gemixt is en dat vind ik ook juist leuk. Hier in de Schilderswijk zijn ook heel veel kinderen. Vroeger kwam ik hier zelf ook als kind, want hier gebeurt het, hier kon je keet trappen. Nu zijn er zoveel plantsoentjes en speeltuintjes en andere faciliteiten dat je het nauwelijks meer een achterstandswijk kan noemen, het is een echte volkswijk.’


Buren
David is regisseur van muziektheatervoorstellingen (opera´s) en schrijft hier ook teksten voor (liberettist.) Daarnaast geeft hij les op conservatoria. Een echte muziekliefhebber dus die ook graag piano speelt. Laatst vroeg hij aan de buren of ze hier last van hebben, maar ze zeiden het juist leuk te vinden. En als ze aan het barbecueën zijn komen ze een hamburgertje brengen.

 
Nieuwkomers
Af en toe gaat hij naar het Turkse koffiehuis in de buurt. Hij en zijn vriendin worden daar ontzettend goed behandelt. Toen hij hier net kwam wonen werd hij hartelijk welkom geheten door Turkse en Marrokaanse buurtbewoners, die door anderen juist worden gezien als de nieuwkomers. Maar dit is natuurlijk hun wijk, zij zijn hier geboren en getogen. ´Dat heeft me wel aan het denken gezet,´aldus David.


Plezier
Zelf heeft hij nooit vervelende dingen meegemaakt. Eén keer had zijn vriendin een rododendron in een pot buiten gezet. Op een dag haalde iemand de plant weg en niet veel later fietste een ander weg met de pot onder z´n arm. David kan er wel om lachen: ’Ik hoop dat ze er veel plezier van hebben!’

 


 

CONT/W/wij wonen in de wijk 20100305132455.png