"Schilderswijk is Verenigde Naties in het klein"

CONT/G/geert

Op zondag 18 oktober, om 10:00 uur ging pater Geert Groenewegen voor het laatst voor in de H. Marthakerk aan de Hoefkade. Hij heeft zijn overste (van de sociëteit van de Missionarissen van Afrika, ook wel Witte Paters genoemd) om een nieuwe opdracht gevraagd, bij voorkeur buiten Nederland. We spraken Geert net voor zijn vertrek.

 

 

In 1994 was pater Groenewegen (na ruim 30 jaar actief te zijn geweest in Afrika) de eerste Witte Pater, die neerstreek in de Haagse Schilderswijk. Hij startte daar met een experimenteel missionair project. Men wilde een brug vormen tussen de traditionele Nederlandse katholieke kerk en de verschillende bevolkingsgroepen uit Afrika, Azië en Latijns Amerika. Door midden in de wijk te leven heeft pater Groenewegen een belangrijke bijdrage geleverd aan de dialoog in deze multiculturele samenleving .

 

Mening over de wijk

Nu na 15 jaar zit zijn taak in Den Haag erop. Geert geeft zelf door zijn manier van leven duidelijk het goede voorbeeld. Hij hield ons regelmatig een spiegel voor en gaf op zijn unieke wijze ons te kennen dat we beter om ons heen moeten kijken. Dit om te zien wat we kunnen doen voor met name de mensen buiten onze vertrouwde kring. Wat vond Geert nou eigenlijk van de wijk, wat sprak hem nou zo aan?

 

“Ik heb het werk in de Schilderswijk altijd boeiend gevonden. De wijk is zeer complex en er spelen zich allerlei ontwikkelingen af. Ten eerste onder bevolkingsgroepen onderling: in hun thuisland hadden ze een langdurige relatie waarbij de machtsverhoudingen duidelijk waren en ieder zijn plaats wist. In de wijk moeten die relaties opnieuw gevestigd worden: Turken en Koerden, Shia en Sunni, Milli, Gurus en Sulemanji......ofwel stadsMarokkanen en Berbers......ofwel Creolen en Hindustani. Dit is een eerste ontwikkeling die fascinerend is om te observeren. Dan zijn er de groepen die uit verschillende landen komen, dan zijn er de groepen met verschillende religieuze achtergronden. Al met al een prachtig terrein voor studenten in sociologie, psychologie, culturele antropologie enzovoorts. Ideaal onderzoeksterrein dus voor de studenten van de Haagse Hogeschool.”

 

Afscheid

Hoe voelt het om afscheid te nemen van een wijk waar je zolang werkzaam bent geweest? “Mijn afscheid uit de wijk was moeilijk omdat ik er in die 15 jaar toch mijn plaats gevonden had. We zijn evenwel onderweg in dit leven en je moet je niet op een plek verwortelen. Ik vind dat ik een nuttige bijdrage geleverd heb en nu kunnen anderen dit voortzetten. Maar ik verlies natuurlijk de band met zovele mensen met wie ik altijd zeer prettig heb samengewerkt.”

 

Stadsspeld

Op de dag van de Schilderswijk Talentwijk (een dag georganiseerd door bewoners en waarbij bewoners hun talenten lieten zien) kreeg hij een stadsspeld overhandigd door Bert van Alphen. Wat vond hij daar nou van? “Dat ik bij mijn afscheid een stadsspeld kreeg aangeboden bevestigt mijn vermoeden dat ik ook in de ogen van anderen goed bezig was. Maar er zijn er velen anderen die evenzeer als ik zo'n erkenning verdienen.”

 

Overeenkomst

Voordat Geert neerstreek in de Schilderswijk was hij al 30 jaar actief als pater in Afrika. Hij heeft daar veel ervaring opgedaan en heeft veel vergelijkingsmateriaal.“Een overeenkomst tussen de wijk en Afrika is de dynamiek van mensen om van het leven iets te maken; in onze Opstapwijk leeft idealisme en hoge verwachtingen en ook Afrika droomt er van mee te mogen tellen in het concert van de volken.”

 

Verschil

Maar Geert ziet ook de verschillen.“Een groot verschil met andere landen is de enorme concentratie in de wijk van alle mogelijke groepen en culturen. Ik noemde het altijd een proeftuin voor de globale wereld van morgen, een verenigde naties in het klein. In de wijk zie je dat deze vorm van samenleving niet alleen mogelijk maar ook zeer verrijkend is en daarin verschilt de wijk van iedere andere wijk of land."

 

"Het leukst in de wijk vond ik juist die mogelijkheid om met zoveel verschillende culturen en volken op een kluitje samen te leven. Wat er in de wereld ook gebeurt, het raakt ons: een tsunami op de Samoa eilanden omdat wij hier mensen ontmoeten uit die streek waarvan familieleden daar omkwamen, een overstroming in de Filippijnen omdat ook hier weer mensen uit de wijk hun bekenden verloren hebben. Zo zijn er vele voorbeelden te noemen die het leven in de wijk zo fascinerend maakten.”

 

CONT/W/wij werken in de wijk 20100305132505.png